Atlas Contact Facebook Twitter

Pier en oceaan Oek de Jong

roman

€ 17,50 Beschikbaar Bestel dit boek 
  • Paperback
  • ISBN 9789025443733
  • oktober 2016
In 'Pier en oceaan' beschrijft Oek de Jong de geschiedenis van Abel Roorda, zijn ouders en grootouders én de grote verandering die Nederland onderging in de periode tussen de Hongerwinter van 1944 en de komst van de grote welvaart in de jaren zestig. De roman speelt zich af in Amsterdam en op het Friese en Zeeuwse platteland, destijds nog de 'diepe provincie'. De aangrijpende huwelijksscènes van Abels vader en moeder tonen de liefde in een verdwenen tijd. Pier en oceaan is de roman van het Hollandse water: van roerloze veenplassen tot de zee die door de paalhoofden op de Zeeuwse stranden stuift. Abel Roorda zoekt het water, net als zijn vader en grootvader. Pier en oceaan is de roman van het grote verlangen.
PDF Download hier een fragment van Pier en oceaan in PDF-bestand.

Recente boeken

 

Dit boek in de pers

‘Dat is een van de grote kwaliteiten van deze roman. Een soort schijnbare onhandigheid leidt tot geraffineerde effecten. Je ziet de fotos, je kijkt naar de plaatjes, en de gevoelige lezer vermoedt, voelt en ziet de kolkende beweging eronder. Die houding, en dat maakt deze roman echt razend knap, is bovendien kenmerkend voor Dinas oudste zoon Abel. In hem komt alles samen: de geschiedenis van zijn (voor)ouders, de statische kijk op de werkelijkheid, zijn behoefte om daar beweging in te creëren en er een wereld áchter te vermoeden en zijn angst daarvoor en ontkenning daarvan. Abel betreedt, zoals een hoofdstuk in de roman heet, letterlijk en figuurlijk betoverd gebied. Het is het Nederland van vroeger en nu. In Pier en oceaan komt dat Nederland verbluffend realistisch tot leven. Herkenbaar en vreemd tegelijk.’ ***** – Arie Storm in Het Parool

‘Een grootse familiegeschiedenis (…) Pier en oceaan heeft zéér grote kans het literaire evenement van 2012 te worden. Ruim achthonderd pagina’s wordt de lezer het verhaal ingezogen van Abel Roorda, zijn gelovige ouders en zijn nog geloviger grootouders. Oek de Jong brengt via hen het veranderde Nederland in beeld, van de Hongerwinter tot de welvarende jaren zeventig. Die geschiedenis maakt hij levend door zich te richten op de levenskeuzen van gewone mensen, door de generaties heen. Door zijn zintuiglijke proza leven we met zijn personages mee als met tijdgenoten.’ – Jeroen Vullings in Vrij Nederland

‘Een boek dat barst van de ambitie (...) een tombe van een roman, een elegie van het verdwenen provinciale familieleven. (...) Natuurlijk kun je Pier en oceaanzien als een weergave van de burgerlijke jaren vijftig en zestig. Je doet het boek daarmee tekort: daarvoor zijn de ervaringen van de opgroeiende Abel te universeel. (…) Het grote succes van de roman is dat het zo simpel en helder en vanzelfsprekend is wat daar op de bladzijden staat dat je bijna even vergeten was dat het kunst is. (...) Het draait in Pier en oceaan niet om het verhaal maar om de aaneenschakeling van levende beelden, levende emoties.’ – Joost de Vries in De Groene Amsterdammer

‘Alles is zon beetje "magnum" aan Pier en oceaan. De omvang: ruim achterhonderd paginas; de reikwijdte van de naoorlogse jaren tot begin jaren zeventig, een prachtige evocatie van een veranderd tijdsbeeld; de diepte: met mooi uitgetekende psychologische portretten van drie generaties, met hoofrol-spelers die u lang zullen bijblijven. De gevangenis van de diepe, protestantse provincie en die van de familie, waaraan zijn alter ego Abel Roorda zich ontworstelt. Een sensuele coming of age-roman, uitgewerkt met een feilloos oog voor het sprekende detail.’ – De Morgen

‘Magistrale roman (..). De Jong heeft een trage, diepgravende schrijfstijl die toch steeds licht blijft, en hij is een meester in het beschrijven van emoties.’ – ****Knack

‘Het boek neemt je op in zijn ritme, sleept je mee, houdt je vooral in de slothoofdstukken in spanning en ontroert ook menigmaal. Het kan zonder enige twijfel gelden als de bekroning van Oek de Jongs oeuvre.’ – Jaap Goedegebuure in Trouw

‘(...) in elke zin vibreert een spanning die noopt tot doorlezen. (...) de forte van Pier en oceaan is niet de epische alomvattendheid, of de historische nauwkeurigheid, en zelfs niet de uitmuntende sfeerschepping. Het is de zacht aangeblazen empathie waarmee De Jong spreekt, de bedachtzame manier waarop hij zijn lezer richting solidariteit met zijn personages duwt. Goedmoedigheid, dat is het woord: De Jong is geen toornige god die boven zijn personages hangt. Hij laat ze schitteren in hun weerloosheid.’ – Humo

‘Oek de Jong is terug. (...) Pier en Oceaan is een indrukwekkend epos geworden, in potentie een klassieker in de Nederlandse literatuur. De Jong schetst met subtiele details een treffend tijdsbeeld. Ruim 800 paginas lang dendert het verhaal in een gestaag ritme door. De Jong schrijft in korte, sfeervolle en onnadrukkelijke zinnen, alsof het in een paar regenachtige herfstweken is neergeschreven. Als je preciezer gaat kijken, zie je het vernuft, het vakmanschap, de virtuositeit. De Jong houdt 800 paginas lang de aandacht vast. Dat is knap, vooral als je bedenkt dat er nauwelijks een plot in zit, er ligt nergens een lijk, het gaat niet om de vraag wie wat op zijn geweten heeft. De Jong wil de lezer een paar weken meenemen in een heel groot verhaal (...) Een paar weken lang  vertoeven in de wereld van een verleden tijd, van water, boten, modder, bomen op de dijk, mist, regen.’ – Arie Kok in Nederlands Dagblad

‘Een grandioze evocatie van de verloren tijd een waarachtig portret van "the Artist as a Young Man".’– Elsbeth Etty in NRC Handelsblad

‘Zijn verhaal heeft een schwung à la Flaubert en ontstijgt daarmee ruimschoots het naturalisme. Pier en oceaan is een grootse roman over calvinistische kleine luyden die alle krachten aanwenden om zich te ontworstelen aan hun bestemming.’ – De Standaard

‘Oek de Jong bezielt al wat in zijn zoeker raakt. (...) Alles knettert, wappert, steigert en trilt in Pier en oceaan. (...) Je wilt niets overslaan in Pier en oceaan, omdat het zo mooi geschreven is. (...) Perplex sta je door het stilistisch vermogen dat Oek de Jong tentoonspreidt.’ – **** Sebastiaan Kort in NRC Handelsblad

‘Een roman is altijd meer dan slechts een interessant verhaal. Oek de Jong is ergens mee bezig in deze roman, welbewust en met ijzeren discipline. Om het figuurlijk uit te drukken, in de sfeer van de roman: de auteur dregt in de diepten om iets boven water te krijgen, iets ondoorgrondelijks, wat alleen in artistieke vormgeving getoond kan worden. (...) Maar tegelijk en misschien wel veel sterker is dit boek een bezinning op de vraag wie je bent als mens: een wezen dat getekend wordt door driften en bloedbanden, door spirituele honger en door liefde. Oek de Jong formuleert op de wijze van de kunst zijn antropologie: zijn ervaring van het menszijn, waarin klei, slik en de lokroep van de oceaan kernen zijn. Het boek leest heerlijk, de stijl van De Jong is vloeiend en beeldend. Nergens zoekt De Jong zijn heil in een opgesmukt taalgebruik. Het lijkt allemaal heel gewoon geschreven, de zinnen herbergen een onopvallende zuiverheid, die je verbaast als je het begint te zien.’ – Tjerk de Reus in Friesch Dagblad

‘Ik heb de achthonderd pagina’s inmiddels ook gelezen, of beter: verslonden. Ik vind het een geweldig boek.’ – Bart Jan Spruyt in Elsevier

‘Dan denk je: zó goed kan het onmogelijk zijn. Zo goed is het wel (...) Na een week lang te hebben meegeleefd met Abel Roorda duurde het een paar dagen voor ik aan een ander boek kon beginnen - zozeer is De Jong erin geslaagd om mij in het gevoelsleven van zijn hoofdpersoon mee te slepen.’ – Maarten Dessing in BOEK

‘Oek de Jong is een meester in het beschrijven van de natuur, van gevoel, van zintuiglijke gewaarwordingen. In zijn nieuwe tweedelige roman neemt hij rustig de tijd om het leven van zijn hoofdpersoon te vertellen. En hoe! Ik ben helemaal weg van dit boek.’ – Mieke van der Weij in NCRV Gids 

 
 
Atlascontact.nl maakt gebruik van cookies. Lees hier meer over cookies.