Hier en daar

Rene Puthaar

In de bundel Dansmuziek werd de lezer bewogen om zich gedurig te verplaatsen: in de huid van volksmoordenaars, bloedgeile matrozen, een Rotterdamse zwerver en een levende onder de doden. In Hier en daar is het in de eerste en laatste plaats de huid van het gedicht zelf waarin de lezer zolang het duurt ademhaalt en zich voortbeweegt. Gedichten zijn, volgens René Puthaar, de snelste voertuigen die een mens ter beschikking staan. Wie erin plaatsneemt, bevindt zich onmiddellijk elders, hier zowel als daar, in een gebied waar alles nog maar net bestaat of zojuist met bestaan is opgehouden. Verschijnen en verdwijnen zijn er de twee zijden van ieder woord en iedere opdoemende gestalte. Het gedicht blijkt een uitdijende ruimte. Daarin wordt zo en dan, hier en daar, een deel van de dichter zichtbaar als de staart van een vallende ster. Of de wereld spoelt er aan als een trage golf die de kust aantikt waar de lezer zich bevindt, die koprolt en in de uitgestrektheid weer verdwijnt. Maar koprollen worden er ook in de lucht gemaakt, zoals de salto mortale in een circuspiste zonder vangnet. En meer dan eens treft de reiziger in deze gedichten de eindpunt in zijn ware gestalte: een onbarmhartig gapend gat.
€ 17,50 Paperback / softback Op voorraad
ISBN
9789045700618
Pagina's
67
Type
Paperback / softback
Afmeting
226 mm x 141 mm x 8 mm
Gepubliceerd
mei 2003
Taal
Nederlands
Uitgever
Atlas-Contact
Imprint
Atlas Contact


Leestips ontvangen

Altijd op de hoogte van het laatste nieuws over boeken, schrijvers en activiteiten? Meld je dan hier aan voor onze maandelijke nieuwsbrief.

Schrijf je in

Dit boek in de pers

Puthaar speelt kiekeboe, zet de verhouding tot het universum op scherp, maar als je de moeite neemt hem in zijn wonderlijke hersenspinsels te volgen, dan krijg je ook wat. Intelligente en spannende poëzie namelijk.
Trouw

Puthaar schrijft dikke poëzie: woorden die breedte hebben ook al zijn ze ingeklonken, waardoor een stevig, dicht en soms benauwend bouwsel ontstaat waar je direct wordt ingezogen en niet meteen de uitgang van vinden kunt. Een doolhof waar je bijna hartkloppingen van krijgt, misschien wel omdat de herhalingen van woorden als een diep bonzen klinken. Gek genoeg is dat prettig, omdat het nieuwsgierig maakt. 
Het Financieele Dagblad