Atlas Contact Facebook Twitter

De kleurloze Tsukuru Tazaki en zijn pelgrimsjaren Haruki Murakami

Op 12 januari 2014, de 65e verjaardag van Haruki Murakami, verschijnt diens nieuwste roman 

€ 19,95 Beschikbaar Bestel dit boek 
  • Paperback
  • ISBN 9789025442071
  • januari 2014


'Vanaf juli van zijn tweede jaar aan de universiteit tot januari van het jaar daarop leefde Tsukuru Tazaki met constante gedachten aan de dood. Gedurende die tijd werd hij twintig en dus officieel volwassen, maar die gewichtige dag had geen speciale betekenis voor hem. Al die dagen kwam het idee om zelf een eind aan zijn leven te maken hem voor als het meest natuurlijke en logische wat hij kon doen. Ook nu begrijpt hij nog niet goed waarom hij op het laatste ogenblik die beslissende stap nooit heeft gezet.’

Tsukuru Tazaki is opeens helemaal alleen. Zijn oude vrienden, die zijn achtergebleven in zijn geboortestad toen hij in Tokyo ging studeren, willen hem van de ene op de andere dag niet meer kennen. Hij doet de dagelijkse dingen – opstaan, douchen, eten, naar college gaan – maar zijn leven is leeg en hol. En hoewel hij de definitieve stap nooit zet, ouder wordt, afstudeert, een baan vindt en carrière maakt, kan hij het verlies van zijn jeugdvrienden niet loslaten, totdat zijn vriendin Sala hem ertoe aanzet om nu eindelijk eens uit te zoeken wat er gebeurd is al die jaren terug. Maar hoe dieper hij in het verleden graaft, hoe hoger de prijs van vriendschap blijkt te zijn.

PDF Download hier een fragment van De kleurloze Tsukuru Tazaki en zijn pelgrimsjaren in PDF-bestand.

Recente boeken

 

Dit boek in de pers

‘De kleurloze Tsukuru Tazaki en zijn pelgrimsjaren is Murakami op zijn zuiverst. Een roman als een gletsjer die smelt tot je je laat meedrijven op de hartenpijn van het postadolescent zijn.’ – Saskia De Coster in de Morgen

‘Hoe kan iemand toch, boek na boek, het ene meesterwerk na het andere maken? Met zijn roman De kleurloze Tsukuru Tazaki en zijn pelgrimsjaren is het de Japanner Haruki Murakami alweer gelukt.’ – Frankfurter Allgemeine Zeitung 

‘Prachtig gedoseerd (…) Murakami slaagt er moeiteloos in de lezer tot ver na de laatste punt in zijn ban te houden. Geen magisch-realistische werkelijkheidsniveaus, geen pratende poezen. Murakami heeft de raadsels dit keer aan de oppervlakte verborgen. Het heeft een roman opgeleverd waarmee hij nieuwe lezers voor zijn universum zal interesseren.’ – Theo Hakkert in De Twentsche Courant Tubantia

‘Een klassiek lied van verlangen, gemiste kansen en het verstrijken van de tijd.’ – Jasper Henderson in Algemeen Dagblad

Wat is dat toch met de romans van Haruki Murakami? Zijn boeken beginnen vaak met onopvallende personages die weinig opzienbarende levens leiden. Maar dan, na een pagina of tachtig, gebeurt er ineens toch iets - meestal iets mystieks - en trekt de schrijver de lezer alsnog het verhaal in. Ook zijn nieuwste roman, met de onmogelijke titel De kleurloze Tsukuru Tazaki en zijn pelgrimsjaren zorgt voor een dergelijke leeservaring. (...) De kleurloze Tsukuru Tazaki en zijn pelgrimsjaren is een mooi verhaal over een eenzame buitenstaander, onderkoeld verteld in een stijl waarin al het overbodige is weggekapt - maar dat daarmee niet minder tragisch is. - Irene Start in Elsevier 

‘[Het boek] overtuigt als een metaliteraire vertelling over de menselijke noodzaak om verhalen te verzinnen die sterker zijn dan de werkelijkheid. (…) Tsukuru Tazaki is een spiegelbeeld van de ingenieuze ridder Don Quichot. Waar die laatste zich zijn eigen grootsheid verbeeldde, klampt Tsukuru zich vast aan de gedachte dat hij niets voorstelt. Dat leverde de Spanjaard stellig een boeiender levensverhaal op dan de Japanner. Maar in beide gevallen laat de schrijver zien hoe de verbeelding de strijd aangaat met de feiten, en passant duidelijk makend waarom hij dat doet – schrijven.’ – Arjen Fortuin in NRC Handelsblad

‘De nieuwe Murakami is net zo’n gebeurtenis als de nieuwe Stones vier decennia terug. Typisch is dat muziekcritici doorgaans vonden dat ‘de nieuwe Stones’ tegenviel. (…) Het mooie van Murakami is dat hij zich in verschillende cultuurgebieden op verschillende niveaus laat lezen. Deze auteur laat zijn lezers de ruimte, gelijk een saxofonist in een improviserend ensemble.’ – Olaf Tempelman in de Volkskrant

‘Murakami lezen is ‘het andere’ aanvaarden, in proza van een verbeeldingskracht die onze ratio vaak te boven gaat, maar niet ons gevoel. (…) Uniek proza, waarin ik ten beste de belofte van een nieuwe literaire vorm proef. Misschien is het zelfs de soort (aan het irrationele laborerende) verhalende literatuur die de toekomst heeft. (…) Dit is anders dan alles wat we gelezen hebben.’ – Jeroen Vullings in Vrij Nederland

‘Murakami’s werken zijn bejubeld om de combinatie van magisch-realisme met humanisme. Zijn nieuwste roman De kleurloze Tsukuru Tazaki  en zijn pelgrimsjaren  is weer een roman die hierin grossiert. In rake overpeinzingen laat Murakami je ervaren hoe het is om te verliezen. (…) Doordat De kleurloze Tsukuru Tazaki en zijn pelgrimsjaren de vorm van een zoektocht heeft, wordt nieuwsgierigheid gewekt en wil je niets liever dan verder lezen. Tegelijkertijd is het een roman die de tijd even stilzet en je laat nadenken over identiteit, angst en verlangen. Het haalt de deksel van de emotionele put, ook bij de lezer. Hierdoor rakelt het gevoelens op waarvan je dacht ze niet meer te kunnen voelen. Het is hiermee een boek dat raakt en zuivert.’ - Elky Rosa Gerritsen op CultuurBewust

‘Een leeg personage moge oninteressant lijken, maar is een ideale camera en voicerecorder ineen, en in zijn open opstelling te vergelijken met de lezer. Ook die heeft geen eigenschappen, of dient die in elk geval onder het lezen op te schorten, onderworpen aan wat hem wordt voorgeschoteld.’ – Arjan Peters in de Volkskrant

‘In Murakami’s boeken worden grenzen overschreden, tussen fysiek en virtueel, tussen aards en surreëel, tussen steriele stadslandschappen, het platteland en ‘ergens anders’. Hij mengt hoge en lage cultuur, typisch Japanse aspecten met elementen van de (door hem geliefde) Westerse cultuur. Dat maakt hem tegelijk exotisch én toegankelijk, voor zowel Japanse als niet-Japanse lezers. Hij schrijft vooral over eenlingen, losgezongen van oude familie- en arbeidspatronen; over mensen die het gevoel hebben dat er ‘iets niet klopt’, die ongewild in aanraking komen met duistere en ondoorzichtige machten en met een wereld die te complex is geworden om nog grip op te kunnen houden. Hij schrijft, kortom, over ons.’ – Auke Hulst  

‘Een verstild boek met bedaarde beschrijvingen en kalme conversaties (…) troostend en therapeutisch.’ – De Standaard

‘Tsukuru [maakt] een lange pelgrimstocht op zoek naar zijn voormalige vrienden. Onderweg leert hij over zichzelf en het verlies van illusies. Dat maakt van De kleurloze Tsukuru Tazaki en zijn pelgrimsjaren zo’n mooi boek. Het biedt je een spiegel op het leven omdat Tsukuru, zie zichzelf altijd kleurloos vond, ontdekt dat zijn vrienden ook niet het leven leiden waar ze van droomden.’ - Koen van Boxem in De Tijd

‘Dit verhaal laat je niet zomaar meer los. Waar zit hem dat toch in, de magie van Murakami? Hoewel de beelden die hij oproept altijd krachtig en doeltreffend zijn, is zijn stijl niet uitzonderlijk. En toch geef je je klakkeloos aan hem over. Dat heeft zeker te maken met de manier waarop hij zijn personages, vaak onbestemde mannen die struikelend hun weg door het leven zoeken, tot leven weet te wekken. Bovendien is een verhaal van Murakami nooit voorspelbaar. Zo ook weer dit boek met de lange titel. Elke bladzij verrast je, geen moment voorzie je wat nog komen gaat, maar zodra je het leest, weet je: ja, zo moet het lopen en niet anders. Ook nu weer draait zijn verhaal om thema’s als vriendschap en identiteit: ben je zoals je jezelf ziet of zoals anderen je zien.’ – Sonja de Jong in Noordhollands Dagblad

‘Het mooie van Murakamis oeuvre is dat het zich zo goed leent voor de wildste speculaties - er lijkt altijd wel een bewijs voor in de tekst te vinden te zijn. Ook het ogenschijnlijk rechtlijnige verhaal van De kleurloze Tsukuru Tazaki en zijn pelgrimsjaren bevat zo veel rafelranden dat je er steeds meer betekenissen in ziet naarmate je er langer over praat. (…) De ongrijpbaarheid is het belangrijkste ingrediënt van de aantrekkingskracht van Murakamis zo vlot geschreven romans.’ – Maarten Dessing in Knack

‘Een boek waar droeve nostalgie de sfeer bepaalt, als een op de achtergrond dreunende bas. (…) Murakami schrijft ingetogen en concentreert zich vooral op liefde en lust, vriendschap en eenzaamheid. En op de nostalgie, het terugblikken met de ogen van een ondertussen ander mens. Net daarom doet De kleurloze Tsukuru Tazaki en zijn pelgrimsjaren regelmatig aan Norwegian Wood denken. (…) Een meeslepende roman.’ – Heleen Debruyne op Cutting Edge

‘Het dobberen in doelloosheid, de alles verterende hunker, het onbestemde gevoel van gemis: allemaal vintage Murakami. En ook in deze roman blijft de Japanse grootmeester het grensgebied tussen droom en werkelijkheid verkennen.’ – Bart Vanegeren in Humo

‘Ik val ontzettend voor Murakami’s pathos, omdat hij het altijd heeft over heel grote dingen, over hele grote verlangens, vriendschap, liefde, mensen gaan dood, plegen zelfmoord en dat doet in heel simpele bewoordingen. (…) Ik zou héél graag zo durven schrijven.’ – Marja Pruis

‘Murakami’s magisch realisme wordt niet krampachtig, het surrealisme blijft geloofwaardig. Hij wordt hierbij geholpen door zijn glasheldere stijl; hij schrijft Amerikaans, als een Japanse Paul Auster.’ – Wim Brands

‘Wat maakt Murakami zo’n goede schrijver? Dat hij intens menselijk boeken schrijft. Ook als je de verdwenen katten negeert, de parallelle universums, de droomfiguren, de pratende kikkers, de magische schapen – draaien zijn boeken om heel menselijke personages die verlangen naar een simpel leven. Dat hij het magisch-realisme en het humanisme moeiteloos combineert. Dat zijn boeken lezen alsof hij het zo heeft opgeschreven, alsof het boek de meest logische zaak ter wereld is.’ – Joost de Vries

‘Murakami raakt met zijn boeken een wereldwijd publiek in de ziel – volgens mij omdat hij de dramatische menselijke zoektocht naar waarheid en zuiverheid in beeld brengt. En dan niet de christelijke deugden van die naam maar een wereldse, areligieuze variant ervan. De lezer die zijn godsdienstige wortels van voorheen allang is kwijtgeraakt en is beland in een meedogenloos technologisch universum, ervaart in Murakami’s moderne queeste een nieuw soort zingeving. (…) Murakami weet hoe hij zijn lezers in moet pakken. De filosofische kant van zijn romans is nooit vergezocht maar eigenlijk vrij simpel en helder. (…) Ik heb het gevoel dat Murakami zowel in de realistische als in die zeer spaarzame surrealistische scènes meer ‘naturel’ wil zijn dan in zijn vorige boeken, dat hij minder leunt op sprookjesachtig effectbejag. Wat dat betreft lijkt hij zelf voor deze roman ook wel een soort loutering te hebben ondergaan. Mij bevalt die versobering wel. (…) Een psychologische roman over de rijping van een gemiddeld mens. Neergezet in heldere lijnen en met een paar emotionerende scènes – als Tsukuru erachter komt wat er in het verleden is gebeurd. Murakami puur, zou ik zeggen.’ – Rob Schouten in Trouw

‘De nieuwste roman van Murakami is heerlijk leesvoer, terwijl de Japanse auteur over trieste thema’s als eenzaamheid en onthechting schrijft. Toch wil je je verliezen in zijn wereld, omdat Murakami niet op afstand blijft.’ – Nederlands Dagblad

‘Murakami op zijn best!’ – De Boekenkrant

‘Waar Murakami vroeger nog echt een cultheld was is hij zeker met dit boek in staat een veel grotere groep lezers te raken.’ – Ervaar Japan

‘Zeer toegankelijke Murakami!’ – Wegener kranten

‘Een prachtige roman voor de literatuurliefhebber’ – Adrianus Koster op www.leeskost.nl

‘boeiend en ontroerend werk’ – Inspiratie Magazine

 
 
Atlascontact.nl maakt gebruik van cookies. Lees hier meer over cookies.