Mensen zonder uitstraling

Jente Posthuma

‘Een argeloos leven, fraai geformuleerd.’ **** – de Volkskrant 



De stuurloze hoofdpersoon van Mensen zonder uitstraling leeft in de schaduw van haar moeder, een ontevreden actrice. Haar vader is hoofd van een psychiatrische inrichting. Psychopaten en depressieven raadt hij aan hun bezigheden in afgepaste tijdsblokken in te delen, zodat ze meer controle krijgen over hun bestaan. Zijn dochter geeft hij hetzelfde advies. Dan overlijdt haar moeder en blijven vader en dochter over.
€ 19,99 Paperback / softback Niet op voorraad
Lees hier het eerste hoofdstuk

Quotes

‘Een argeloos leven, fraai geformuleerd.’ **** – de Volkskrant 

‘Dit debuut heeft het: uitstraling. (…) Zodra je Mensen zonder uitstraling oppakt, wil je doorlezen. (…) Met Jente Posthuma is er een vakvrouw aan het woord die precies weet wat ze doet. Dat voel je. (…) Een verademing. Om haar stijl. Om de fijnzinnige en droge humor. Om de enorme levenspijn die er in haar schijnbaar laconieke regels verscholen zit.’ – Elke Geurts, Trouw

‘Haar laconieke, droge stijl zal de barokliefhebber op de kast jagen, maar wie van wrange en perfect afgemeten scènes houdt, is bij Posthuma aan het juiste adres. Een boek als een zoetzuur snoepje.’ – Knack

‘Soms duikt er ineens een boek op dat zachtjes rondzingt. Over de weiden van de festivals, aan de bar van het literair café, rond de balie van de betere boekhandel. Een roman waarover de mensen die het weten kunnen zeggen: Die moet je echt eens lezen, héél bijzonder. Mensen zonder uitstraling van debutante Jente Posthuma is zon roman. In een fraaie, zorgvuldige stijl met hier en daar een vleug absurdisme en tal van originele observaties, houdt ze haar lezers knap vast.’ – Joost van Velzen, Trouw

‘Posthuma [schrijft] in een goedgelukte tragikomische stijl hoe een stuurloos meisje vat probeert te krijgen op zichzelf en het leven. Ze deed mij onwillekeurig denken aan Ellen Page in Juno. Misschien omdat die net zo’n premature wijsheid had die haar omgeving ineens absurd deed lijken.’ – Maartje Laterveer, VOGUE

‘De roman had gemakkelijk een verzameling van soms rare, soms herkenbare anekdotes kunnen blijven (...). Maar de maffe situaties zijn meer dan vermakelijk-pijnlijke anekdotes. De kleine nederlagen zijn allemaal uitingen van de grote verwarring die de hoofdpersonen elke dag weer moeten overwinnen. Die soms wanhopige, soms komische verwarring houdt alle losse verhalen bij elkaar, maakt Mensen zonder uitstraling tot een sterke en geloofwaardige debuutroman. Dit kan niet verzonnen zijn, denk je. Wat niet betekent dat het allemaal ook echt zo is gebeurd. Wel dat het zo goed is verteld dat het geen moment bedacht aandoet.’ – **** het Parool

‘Jente Posthuma (toont) zich in Mensen zonder uitstraling de kampioen van de gortdroge zinnetjes (...). Schijnbaar laconieke mededelingen die het levensverhaal van haar vertelster laten sprankelen van de wrange humor en melancholie. (...) Tamelijk doorsnee materiaal is het eigenlijk, dat wordt opgetild door een uitzonderlijke toon en timing. (...) Topdebuut.’ – VPRO Gids

‘Stralend debuut over kind uit disfunctioneel gezin: droge humor, lichte zinnen.’ – Trouw

‘Een bijzonder boek (…) in een uitgesproken stijl en een meeslepende vorm. Het wachten is op nummer twee.’ – **** 8WEEKLY

‘Trefzeker geschreven en even humoristisch als ontroerend.’ – Margriet

‘De toon is zo helder en ogenschijnlijk uit de losse pols dat je binnen de kortste keren gegrepen bent.’ – Remco Houtepen, Boekhandel Venstra

‘Intrigerend portret van een gemankeerde familie.’ – LINDA

‘Ik heb nog nooit een boek gelezen waarin zoveel treurigheid zo lichtvoetig, zo sprankelend wordt opgeschreven. (…) Ik kan me niet voorstellen dat er dit jaar nog een mooier boek gaat verschijnen.’ – Wim Daniëls, Radio 1 De Nieuws BV 

‘Dit debuut verdient een groot publiek.’ – Boekhandel Den Boer, Baarn

‘Posthuma vertelt op laconieke wijze: er wordt niet sentimenteel gedaan, noch wordt alles gepsychologiseerd, ondanks dat de vader van de hoofdpersoon psychiater is. (...) Er zit gelukkig ook veel ironie in de zinnen, een stijlmiddel dat door veel jonge schrijvers verafschuwd wordt, maar waardoor de roman wel een continue lichtheid behoudt. Zo heeft de hoofdpersoon een tijdje een vriendje dat bij de film werkt, en ook zij krijgt een keer een rolletje. Als lijk vond Thomas me erg geslaagd, omdat ik goed stil kon liggen. Maar ik kon er niet van leven. (...) Het is mede aan dit soort mooie zinnen te danken dat Mensen zonder uitstraling een prachtig debuut is.’ ***** –  Dagblad van het Noorden

‘Er gebeurt eigenlijk weinig in Mensen zonder uitstraling, het romandebuut van Jente Posthuma. Maar dankzij de laconieke, geen-woord-te-veel- stijl en de telkens weer verrassende invalshoeken blijf je van begin tot eind geboeid. Posthuma weet haar personages scherp, in treffende details, maar steeds vol mededogen neer te zetten. (...) Posthuma weet mensen in een paar woorden glashelder te karakteriseren. Zoals wanneer de ik-figuur complimenten krijgt over haar kont. Ze denkt dan: Dit zijn de beste jaren van mijn kont, dacht ik weemoedig, en ik doe er zo weinig mee. Dat kan in elk geval niet gezegd worden van Posthumas schrijverschap.’ **** – Leidsch Dagblad

‘Een nieuw groot literair talent!’ – Boekhandel Hijman Ongerijmd

  • Mensen zonder uitstraling - Jente Posthuma
  • afbeelding 2
ISBN
9789025444143
Pagina's
176
Afmeting
200 mm x 125 mm x 17 mm
Verwacht
06-06-2017
Taal
Nederlands
Uitgever
Atlas-Contact
Imprint
Atlas Contact
Genre
Literaire roman, novelle


Leestips ontvangen?

Altijd op de hoogte van het laatste nieuws over boeken, schrijvers en activiteiten? Meld je dan hier aan voor onze maandelijke nieuwsbrief.

Schrijf je in

Gerelateerde boeken