Niña Weijers wint Anton Wachterprijs 2014
Niña Weijers heeft met haar debuut De consequenties de Anton Wachterprijs gewonnen. De jury noemt het een ‘boeiende, prikkelende, originele, vaak humoristische roman’ en was ‘ronduit geïmponeerd door het feit dat de roman zo professioneel geschreven is’.
Het winnen van deze prijs is een mooie stap in Weijers’ carrière. Na het winnen van Write Now! in 2010 heeft ze verhalen gepubliceerd in onder andere De Gids en Passionate Magazine. In mei 2014 verscheen haar eerste roman De consequenties over kunstenares Minnie Panis. Minnie beschouwt haar eigen leven als een laboratorium en staat aan de vooravond van een levensveranderend experiment. Hoe ver kan ze de realiteit manipuleren zonder zichzelf te verliezen?
De Anton Wachterprijs wordt elke twee jaar uitgereikt aan het beste debuut. Weijers bevindt zich in goed gezelschap, want tot de eerdere winnaars behoren auteurs als Arnon Grunberg, Christiaan Weijts en Ilja Leonard Pfeijffer. Twee jaar geleden won Peter Buwalda de Anton Wachterprijs met Bonita Avenue.
Lees hier het juryrapport:
‘Bij De Consequenties van Niña Weijers was de jury in de eerste plaats ronduit geimponeerd door het feit dat de roman zo professioneel geschreven is. Het boek verraadt qua opzet en uitwerking van de verrassende – ook in filosofisch opzicht – interessante, onalledaagse thematiek al zoveel schrijfvaardigheid dat hier een auteur aan het werk lijkt die al een klein oeuvre op haar naam heeft staan.
De roman vertelt het verhaal van de als couveusebaby ter wereld gekomen Minna Panis die haar eigen bestaan inzet, sterker, zelfs tot een kunstwerk omvormt, om de gecompliceerde verhouding tussen kunst en werkelijkheid te onderzoeken. Door zichzelf en haar ervaringen tot artefact te maken, loopt ze het risico slachtoffer te worden van haar eigen gedurfde experimenten. Zonder zich te verliezen in gemakkelijk cynisme, houdt Weijers de kunstwereld op vermakelijke wijze een (lach)spiegel voor.
Het gedurfde experiment dat ze uitvoert vormt de eigenlijke substantie van een boeiende, prikkelende, originele, vaak humoristische roman die verder gaat dan de gebruikelijke reflectie op het eigen leven en verrassend naturel geschreven is.
Ook daarom is hier bepaald sprake van een ongewoon debuut. Dat de roman naar het oordeel van de jury niet uitmondt in een slot dat op dezelfde hoogte staat als al datgene wat eraan vooraf gaat, demonstreert, ten eerste, hoe actueel nog altijd Vestdijk’s verhandeling is over wat hij het pernecieuze slot noemde, en ten tweede, dat wij, in weerwil van de eerder genoemde professionaliteit, met een echt debuut te maken hebben.’
