Ada’s leven is vastgelopen. Op uitnodiging van haar vriendin Mel keert ze terug naar de plek van haar jeugd, de boerderij Bloukoeniekraal aan een rivier in Zuid-Afrika. Daar moet ze haar verleden tot een draaglijk verhaal maken. Mel is milieuonderzoeker die met hulp van de nazaten van de Khoisan het rijke maar kwetsbare ecosysteem van de streek in kaart brengt.
De natuur is er adembenemend mooi. Maar Ada hoort er ook de stem van haar tirannieke vader, die zijn vrouw en zoon mishandelde, en zijn gejaagde adem wanneer hij ’s nachts zijn dochtertje bezocht. Tussen Ada en Mel, ieder op hun eigen manier beschadigd, lopen de spanningen op. Hoe kom je los van een verleden dat nog altijd rondspookt? En hoe geef je een oude vriendschap een nieuwe vorm, nu de scheidslijnen van de apartheid verdwenen zijn, maar de breuklijnen nog voelbaar blijven?
In huiveringwekkende scènes wordt het verleden laag voor laag blootgelegd. Is de band van Ada met de rivier en haar geboortegrond sterk genoeg om een nieuwe richting te vinden?
‘Het drama op Bloukoeniekraal heeft me dagenlang in de greep gehad. Wat een aangrijpend verhaal, wat een knappe psychologie en wat een sensitieve beschrijvingen van de wilde en weidse natuur van Zuid-Afrika. De strafstoel en het meisje Ada vergeet je niet meer.’ – Oek de Jong
