Ruim een eeuw geleden, in 1923, schreef Maurits Wagenvoort de toekomstroman 'Een huwelijk in het jaar 2020'. Het boek schetst een positief gestemd toekomstbeeld: het kapitalisme is afgeschaft en racisme is verleden tijd, mannen en vrouwen zijn gelijk en het koningshuis bestaat niet meer. Om alle kinderen gelijke kansen te geven worden ze uit huis geplaatst en opgevoed door de staat in de kindertuin.
Sommige voorspellingen van Wagenvoort lijken te zijn uitgekomen. Zoals zijn idee dat dagbladen vervangen worden door de fotofoon, een soort internet waarbij je vooraf aangekondigde gebeurtenissen live kunt zien en horen. Andere voorspellingen over racisme, gendergelijkheid en een vreedzame samenleving zijn nog altijd een toekomstdroom. En hoewel zijn taalgebruik voor zijn tijd extreem modern en vooruitstrevend was, is het nog altijd een product van zijn tijd, die nu gedateerd aandoet, maar daarmee niets afdoet aan wat toen baanbrekende ideeën waren.
'Een huwelijk in het jaar 2020' is een utopische roman die overduidelijk de socialistische idealen aan het begin van de twintigste eeuw weerspiegelt, het maakbare leven, het maakbare geluk.
