Eric Finck verwerkt een echtscheiding. Om zijn gedachten lam te leggen en vooral niet gek te worden, speelt hij piano, dag in, dag uit. Maar in plaats van zijn verleden de vergetelheid in te spelen, loeien de herinneringen per noot steeds luider in zijn kop.
Dit adembenemende relaas heeft de vorm van een jazzcompositie. Door ritmische motieven en herhalingen ontstaat een hartverscheurend beeld van een man die zijn wonden likt en probeert recht te krabbelen. Een ode aan de liefde, aan vergeving, het helende van een goede maaltijd en, in een donkere vorm, toch ook wel aan het leven zelf.
'Banaliteit en euforie, Verhulst laat het moeiteloos en plechtig op elkaar aansluiten.'
De Groene Amsterdammer‘het boek leest als een trein’
De Morgen‘Een verwittigd man is een literaire cakewalk, maar eens je de jazzy cadans te pakken hebt, leest het boek als een trein.’
De Morgen‘Een literaire dwarsligger die met een mengeling van melancholie, spot en zelfrelativering naar de wereld kijkt. Een man die het tragische regelmatig weet om te zetten in iets waar je tegelijk om moet lachen en stil van wordt.’ Falder.nl
‘grandioos [Waardering 4 ballen]’
Knack‘Eric is een herkenbare Verhulst-antiheld, een dromer die een paar keer met zijn gezicht tegen de grond is gegaan (….) Phew, als dat maar goed komt, denkt u nu misschien, maar Verhulst is al lang genoeg bezig om er iets grandioos van te maken. [Waardering 4 ballen]’
Knack‘een Verhulst grand cru’
De Standaard
Dimitri Verhulst is een veelzijdig schrijver. Zijn boeken worden in 30 talen gelezen over de hele wereld en werden herhaaldelijk onderscheiden met nationale en internationale prijzen, waaronder de Libris Literatuur Prijs en de Gouden Uil Publieksprijs. Verschillende romans werden verfilmd in internationale producties. Van zijn laatste roman Bechamel Mucho zijn 30.000 exx. verkocht.
