Nieuw werk van een gelauwerde dichter – lyrisch, beschouwend en welluidend. Met een melancholie kijkt de dichter als betrokken buitenstaander naar wat zich in de wereld afspeelt.
Eenzelvig en open is een monument van bezonkenheid. Met een melancholie die nergens tot somberheid vervalt, kijkt de dichter als betrokken buitenstaander naar wat zich in de wereld afspeelt. De zon zakt, een vulpen hapert, strandlopertjes trachten hun spiegelbeeld bij te benen, Rotterdam wordt door de zee verzwolgen en de naald van een grammofoon tast oude groeven af. Water, dat ongrijpbare element, is altijd in de buurt, in de vorm van regen, rivieren en zee. Alles vergaat maar toch gaat niets werkelijk verloren, alles vindt tegelijk plaats. Ja, alles is er, in deze mengeling van lyrisch proza en bedachtzame, schoonklinkende poëzie.
