Winnaar Pulitzer prize 2025!
Een meeslepend antwoord op De avonturen van Huckleberry Finn. Gewaagd en het bewijs van menselijke veerkracht. jury Booker Prize 2024
'Tamelijk briljante satirische hervertelling.'
Het Parool‘Deze instantclassic vol avontuur, ellende, gitzwarte humor en historische inzichten leest als een weergaloze saxsolo over een suffe jazzstandard.’
Humo‘Eenvoudig maar briljant.’
VPRO Gids‘James is geestig, maar vooral venijnig en schrijnend, hoe Everett stereotypes ontmantelt en James zijn witte omgeving, inclusief ‘little bastard’ Huck en zijn vriendjes, een rad voor de ogen draait. Spannend is het ook omdat steeds ontmaskering dreigt.’
Trouw'[James] is een verschuiving die het originele verhaal verrijkt.' [Waardering: 4 ballen]
NRC'Everett schreef een inktzwarte komedie die slim de dialoog aangaat met het originele boek en zijn impact op de westerse literatuur, en toch steeds toegankelijk weet te blijven. Een instant klassieker die zowel zijn problematische voorbeeld als de lezer uitdaagt en verrijkt.'
De Standaard'Interessant wat Percival Everett heeft gedaan in zijn nieuwe roman James. (…) In de literatuur zijn er weinig boeken vanuit het perspectief van iemand als James, of 'Jimmy'.' - Léon van der Hulst, Boekhandel de Vries Van Stockum (uit MEZZA AD)
'Interessant wat Percival Everett heeft gedaan in zijn nieuwe roman James. (…) In de literatuur zijn er weinig boeken vanuit het perspectief van iemand als James, of 'Jimmy'.' - Léon van der Hulst, Boekhandel de Vries Van Stockum
AD Magazine‘ (...) een overrompelende roman die de vergelijking met zijn literaire voorouder feilloos doorstaat en tegelijk Twains boek in een nieuw licht plaatst.’
De Standaard[Waardering: 5 sterren]
Het Nieuwsblad‘Spannende en soms venijnige roman.’
De Nieuwe Koers‘Satirische, regelmatig met het absurdisme flirtende roman (…) Waar de lezer op het ene moment de humor van het absurdisme wordt gegund, grijpt de auteur hem enkele pagina’s later bij de strot met de bloedige wreedheid die het ware gezicht van de slavernij toont.’
De Volkskrant