Romandebuut van een Oekraiense toneelschrijfster over een twaalfjarig Oekraiens meisje dat in het stadstheater schuilt tijdens het beleg van Marioepol
Wanneer Rusland Marioepol aanvalt vindt de twaalfjarige Solomiya met haar moeder een schuilplaats onder het stadstheater. Terwijl haar moeder steeds meer opgaat in een officieuze rol als aanvoerder van de ruim 600 ontheemden, probeert Solomiya te begrijpen wat oorlog betekent. Ze houdt een dagboek bij en verzamelt met een groteske Poetin-pop onder haar arm (een rekwisiet uit een toneelstuk) getuigenissen van haar mede-vluchtelingen. Solomiya is vastberaden om deze na de oorlog in Den Haag aan het licht te brengen. Maar het theater wordt belegerd, honger en geweld doen er hun intrede. De Poetin-pop verandert voor Solomiya van metgezel in monster, en het leven ‘na de oorlog’ raakt steeds verder uit zicht.
