In Queer geschiedenis van Nederland onderzoekt Marijke Huisman de rijke geschiedenis van de regenbooggemeenschap. Toen Nederland in 2001 als eerste land het (burgerlijk) huwelijk openstelde voor paren van hetzelfde geslacht, was de gedachte dat hiermee hun emancipatie voltooid was. Maar niets bleek minder waar. Terwijl seksuele vrijheid endiversiteit uitgroeiden tot speerpunten in discussies over onze nationale identiteit, bleef de rijke lhbtiqa+-geschiedenis opvallend afwezig in de Canon van Nederland.
Over wie of wat gaat die queer geschiedenis eigenlijk, of zou die moeten gaan? Aan de hand van talrijke voorbeelden belicht Huisman het werk dat activisten de afgelopen eeuw verzetten om hun ‘eigen’ geschiedenis zichtbaar te maken en te verankeren in het collectieve geheugen.
'‘ Wie zijn geschiedenis heeft, heeft zijn plek onder de zon’
Trouw‘Queer geschiedenis van Nederland is een waardevolle bijdrage aan de Nederlandse geschiedschrijving en nodigt uit om met een nieuwe blik naar het verleden én het heden te kijken.’ - Librar
‘Een bijzonder helder boek.’
De Groene Amsterdammer‘een goed uitgezocht naslagwerk binnen die [queer] gemeenschap over wat die geschiedenis is. Daarmee heeft ze een orginele, scherpe en vooral ook moderne invalshoek gekozen. (…) [Waardering 4 ballen]’
NRC‘Huisman laat met haar boek zien hoe belangrijk het (recente) verleden is, óók voor de activistische strijd van nu.’ - WINQ
‘Een heilzaam boek in een tijd waarin allerlei mensen en bewegingen zekerheden rond gender, liefde en seksualiteit in beton proberen te gieten.’ - Lot van Hooijdonk, De Helling
‘Huisman convincingly shows the importance of diaries, (auto)biographies, letters and other ego documents (…). These archives shed new light on purported silences in queer histories.’ - Jesse van Amelsvoort, The European Journal of Life Writing
