‘Transcriptie’ van Ben Lerner wint Orwell Prize for Political Fiction

Transcriptie van Ben Lerner (Transcription, vertaald door Arthur Wevers) won in juni de Orwell Prize for Political Fiction. De Orwell Prize for Political Fiction en Nonfiction worden uitgereikt aan de boeken die het beste voldoen aan George Orwells doel om van politiek schrijven een kunstvorm te maken.

Ook de Nederlandse pers is enthousiast over Transcriptie. Persis Bekkering kende het boek in NRC 4 ballen toe en noemde het ‘Een intellectueel, geëngageerd én eerlijk boek.’ Koen Eykhout gaf het boek in De Limburger vijf sterren en schreef ‘Wat een boek, wat een schrijver!’

Nina Polak noemde Transcriptie in de Volkskrant ‘Geniaal’ en volgens Dieuwertje Mertens in Het Parool is het ‘een ingenieuze roman waarop je nog lang kunt kauwen.’

‘Het rake, gelaagde Transcriptie van Ben Lerner laat voelen hoe onze ervaringen gefilterd worden door schermen, media, kunst’ aldus Jann Ruyters in Trouw

Over Transcriptie:

De verstrooide, naamloze verteller van Transcriptie is afgereisd naar een Amerikaanse universiteitsstad om zijn oude mentor te interviewen voor een literair tijdschrift. Deze Thomas, inmiddels negentig, was ooit een heel grote in zijn vak. Het wordt vermoedelijk zijn laatste interview. Maar in het hotel gaat het mis: de telefoon van de verteller belandt in de wasbak en begeeft het, waardoor hij geen mogelijkheid meer heeft het gesprek op te nemen. Aangekomen bij Thomas verzwijgt hij dit. Terwijl de oude man in lange, meanderende zinnen van wal steekt, blijft het relaas onopgetekend. Wat volgt is een opeenstapeling van miscommunicatie en misverstanden, een beknopt verhaal van een gezin in crisis, en een droomachtig relaas van Thomas, die de verteller door de war haalt met zijn eigen zoon.