Maar in de afgelegen bossen van het oosten van Duitsland verandert afscheid al snel in confrontatie. Wat Elias beschouwde als een poging om te ontsnappen aan een belaste familiegeschiedenis van waanzin en een verstikkende moeder, blijkt onderdeel te zijn van een duister, zorgvuldig opgezet experiment. Naarmate de waarheid zich ontvouwt, vervaagt de grens tussen geschiedenis en hallucinatie, tussen herinnering en manipulatie, en moet Elias zich afvragen: was hij ooit werkelijk de auteur van zijn eigen verhaal?
‘Merjenberg bouwt deze spanning vakkundig op en geeft zelfs de verstildste scenes een gevoel van gevaar (…) Het is opmerkelijk slim hoe Merjenberg de vervreemding vervlecht met proza dat verre van het geratel van een gek is.’
De Groene Amsterdammer