Een lang leven, dat wil iedereen. Toch?
De oudste mens aller tijden is 122 geworden. En de eerste die 135 wordt, is al geboren. Wat betekent dat voor de kinderen van nu? Op deze vragen en vele andere geeft hoogleraar ouderengeneeskunde Rudi Westendorp antwoord in Oud worden zonder het te zijn. Hij legt uit waarom we ouder en ouder worden en hoe we over dat lange leven de baas kunnen blijven.
Rudi Westendorp: ‘Een langer leven is voor een deel erfelijk bepaald, en met een oma van moederskant die 99 jaar is geworden, word ik misschien wel 90 of zelfs 100 jaar. Schrik! Wat ga ik de komende veertig jaar doen, met twee volwassen dochters die zich uitstekend redden? Natuurlijk ben ik blij dat ik niet op jonge leeftijd ben overleden en kijk ik uit naar een zorgeloze oude dag. Tegelijkertijd zie ik aan het eind van het leven zwaar weer opdoemen en vraag ik me af of die storm wel of niet aan mij voorbij zal gaan. Een lang leven is een indrukwekkend succes, maar tegelijkertijd ook een angstig vergezicht. Zal ik stram, doof, slechtziend en incontinent naar mijn einde toe moeten leven? Of zijn dit de gebruikelijke angsten van een vijftiger die denkt dat het vanaf nu alleen slechter wordt?’
‘Dit boek is een “tomtom”, om beter te kunnen navigeren in het leven dat voor ons ligt. Ik laat zien hoe en waarom mensen zich in miljoenen jaren tijd hebben aangepast aan hun omgeving. Ik vertel ook dat we het steeds beter hebben gekregen – zoveel beter dat de opbouw van onze bevolking niet meer op een piramide lijkt, maar op een wolkenkrabber. Dan is er natuurlijk de vraag wat we moeten doen nu we met dat lange leven zijn opgezadeld. Kunnen we daar zelf een wending aan geven? Iedereen zegt dat verouderen “normaal” is, dat het “gebruikelijk” is, maar is dat wel zo? Wat kunnen we leren van mensen die extreem lang gezond blijven leven? Helpt het om minder te eten, of hormonen, vitaminen en mineralen te slikken? Wat kunnen we leren van ouderen die ondanks ziekte en gebreken vitaal in het leven staan? Hoe houden zij hun welbevinden hoog?’
