Hanna Bervoets in Zomergasten

Zondagavond 4 augustus ging Hanna Bervoets in gesprek met Janine Abbring in de tweede aflevering van VPRO Zomergasten. In Zomergasten stelt een gast zijn of haar favoriete televisieavond samen aan de hand van verschillende fragmenten die worden getoond en de aanleiding vormen voor een gesprek.

“Mijn fragmenten draaien om de verhalen die we onszelf en elkaar vertellen om met onszelf en elkaar te kunnen leven. Hoe maken we onszelf wijs dat we een goed mens zijn, ook wanneer we verkeerde beslissingen nemen? Hoe worden onze ideeën over zaken als liefde, authenticiteit en zingeving beïnvloed door de cultuur en gemeenschap waarin we leven? En welke verhalen vertellen we onszelf om overeind te blijven bij rouw, verlies of verdriet? Het zijn vragen die me al jaren bezighouden, misschien wel de kern van m’n werk vormen. Maar: in de kracht van verhalen schuilt ook hun destructieve potentie.” – Hanna Bervoets

Romancier en essayist Hanna Bervoets bouwt in een razend tempo aan een eigenzinnig en indrukwekkend literair oeuvre. Haar werk kent een maatschappelijk betrokken ondertoon en wordt regelmatig als laboratoriumliteratuur omschreven: op het oog hebben haar romans groteske uitgangspunten, maar ze kennen altijd een nauwkeurige, realistische uitwerking.
In 2011 verscheen Lieve Céline, dat snel uitgroeide tot een bestseller en werd bekroond met de Opzij Literatuurprijs. In Alles wat er was (2013) raakt een groep mensen opgesloten in een verlaten schoolgebouw, waarop ze de wetten van het samenleven opnieuw moeten definiëren. Efter (2014) speelt in een nabije toekomst waarin ons denken over ziek en gezond zo is veranderd dat we verliefdheid als psychische aandoening beschouwen. Efter bereikte de longlists van de Gouden Boekenuil en de Libris Literatuurprijs. Ivanov (2016) draait om het kruisen van mensen en apen, en de grenzen van wetenschapsethiek, werd door NRC Handelsblad uitgeroepen tot een van de beste boeken van 2016 en bekroond de BNG Literatuurprijs. Fuzzie (2017) is een meer meanderende vertelling over een pratend pluizig bolletje; een onderzoek naar de mechanismen achter gemis, genegenheid en de vraag in hoeverre affectie zich laat afdwingen.
In 2017 ontving Bervoets de Frans Kellendonk-prijs voor haar gehele oeuvre. De jury van de Frans Kellendonkprijs: ‘Steeds is een schrijfster aan het woord die trefzeker formuleert, lenig construeert, boordevol verbeelding zit en nooit roeperig of te expliciet wordt.’