Een vergeten kamp en verborgen geschiedenis: nieuwe boeken over de oorlog
‘‘Nee’, mailt een medewerker van herinneringscentrum Westerbork terug. ‘Het is vrijwel uitgesloten dat hij in Kamp Westerbork heeft gezeten. […] Ik heb in onze archieven geen enkele aanwijzing daarvoor kunnen vinden.’ Wel heeft de medewerker een kaartje gevonden in de centrale database van het Rode Kruis-archief met daarop de naam van opa. Daar staan alleen cryptische mededelingen op: ‘Komt voor op lijst Ommen met welke data?’ En: ‘Niet op lijst, Kamp “Erica”. Het is een raadsel. Opa heeft niemand ooit iets verteld over een kamp Erika. En als hij niet in Westerbork heeft gezeten, waarom heeft hij dat dan verteld?’
‘Je zou denken dat alles over de Tweede Wereldoorlog zo langzamerhand wel is gezegd en geschreven. Met Kamp Erika bewijst Hester den Boer (1981) dat dat niet zo is. Het is het verhaal van een vergeten kamp en een familiegeschiedenis ineen.’ – NRC
Het waren de dreiging met geweld door de studenten, de intimidatie en het fanatisme die bij Belinfante de stoppen lieten doorslaan. Ze deden hem aan die andere bezetting denken. (…) ‘De confrontatie met de studenten had iets bij hem losgewoeld dat een kwarteeuw diep begraven had gelegen’, schrijft Van der Wal. Haar van begin tot eind boeiende boek laat zien dat iemand met een oorlogstrauma levenslang heeft.’ De Volkskrant
