Elizabeth Strout in Nederland
Deze week is met De Burgess-broers het langverwachte ontbrekende puzzelstuk uit de populaire Lucy Barton-serie uitgekomen. Om dat te vieren was auteur Elizabeth Strout op bezoek in Nederland.
Strout, die met Olive Kitteridge de Pulitzerprijs won, was afgelopen woensdag te gast bij het literatuurfestival ILFU. Daar sprak ze met Frank Heinen over haar schrijverschap. In zijn column in de Volkskrant citeert Heinen: ‘Elizabeth Strout vertelde woensdag over de gedachte die de brandstof vormt voor haar hele oeuvre, het bijna onverdraaglijke idee dat je dit leven slechts door één paar ogen waarneemt, dat we allemaal gevangen zitten in ons eigen perspectief, en dat wie leest (of schrijft) heel even het gevoel kan hebben hoe het is om daaraan te ontsnappen, om een ander te zijn.’
Strout oogst veel lof met haar romans, waarin personages veelvuldig terugkeren in steeds verschillende rollen. ‘Nee, Strout herhaalt zich niet. Integendeel. Ze vertelt alles alleen ánders en laat de personages wisselende verbindingen aangaan, waardoor alles in een ander, schriller licht komt te staan’ schrijft Graa Boomsma in De Groene Amsterdammer. Marjolijn de Cocq in Het Parool: ‘Strout is de ultieme vertolker van stil verdriet, onuitgesproken gedachten en de eenzaamheid van ongekend zijn. In haar uitdijende universum van diep menselijke, maar tegelijk scherpzinnig geestige romans komen de verhaallijnen steeds meer samen.’
‘Al schrijvend wil ik mijn personages nog beter leren kennen,’ zegt Strout in het AD Mezza zelf over de bijzondere band met haar personages. ‘Wat gaan ze doen, wat hebben ze meegemaakt en waarom zijn ze wie ze zijn? Hoe gewoon iemand ook lijkt, er zit altijd meer achter.’
In Trouw Tijdgeest schreef Jann Ruyters: ‘Strout schept levensechte gewone mensen, geen helden, maar herkenbare figuren met mooie en slechte kanten en geheimen, en vaak een moeilijk verleden dat hen blijft achtervolgen.’
