Interview Luc Panhuysen – Maand van de geschiedenis

Tijdens de Maand van de Geschiedenis publiceren wij wekelijks over onze geschiedenisboeken. Wij hebben Luc Panhuysen geïnterviewd over o.a. zijn boek Het monsterschip.

Hoe ben je de geschiedenis van je meest recente boek Het monsterschip op het spoor gekomen?

Al vanaf het moment dat ik als jochie van elf of zo las over Maarten Tromp die met dertien schepen onder de vlag op een armada van meer dan vijftig schepen groter stuitte en vervolgens in het nauw wist te drijven, ben ik nieuwsgierig gebleven naar de werkelijkheid hierachter. De wereld van het zeventiende-eeuwse schip prikkelde al net zo hard mijn verbeelding. Terwijl Nederland de eerste lockdown in ging, betrad ik het deinende dek van Tromps vlaggenschip. Gelukkig had ik alle bronnen en logboeken al gefotografeerd voordat de archieven dichtgingen. Het monsterschip is mijn ultieme jongensboek geworden.

 

Het thema van de Maand van de Geschiedenis is ‘Aan het werk’. Op welke plek(ken) heb je aan dit boek gewerkt en onderzoek gedaan?

Ik heb mijn boek geheel in mijn werkkamer geschreven. De foto’s van logboeken uit het Nationaal Archief kon ik haarscherp van het scherm lezen. Wel heb ik een aantal gesprekken gehad met kenners van die specifieke periode en ben ik op bezoek gegaan bij een bouwer van oude schepen in Harlingen. Een mooi bezoek: eerst naar de werkplaats, rondlopen tussen de houtkrullen en de geurende stammen, daarna de replica in van het zestiende-eeuwse vaartuig dat daar in de gracht dobberde. Wat was alles klein! Verbeelding vermag veel, maar er gaat niets boven af en toe in aanraking komen met het materiaal, en de menselijke maat, van toen.

 

Welk geschiedenisboek zou je iedereen aanraden, en waarom?

Voor komend jaar zou ik iedereen mijn Rampjaar 1672. Hoe de Republiek aan de ondergang ontsnapte willen aanraden, alleen al omdat het rampjaar volgend jaar grootschalig wordt herdacht. Een geheel onzelfzuchtige tip, en een die ik tien jaar terug ook zou hebben gegeven: De trotse toren van Barbara Tuchman. Dat boek is een breed palet van het einde van de negentiende en begin van de twintigste eeuw, waarin we de aristocratische en koloniale wereldorde in elkaar zien zakken, massabewegingen zien opkomen, regeringsleiders slachtoffers zien worden van terrorisme, de angst voor het gele gevaar om zich heen grijpt – erg herkenbaar allemaal, en geweldig verteld.

 

Meer nieuws

  • Vacature: stagiaires op de afdeling pr en marketing fictie & non-fictie

    20 april 2021

    Wil jij ervaring opdoen bij onze uitgeverij én onze boeken via marketing en pr onder de aandacht brengen? Bij Atlas Contact leer je hoe een uitgeverij werkt én draag je actief bij aan onze campagnes...

    Lees het hele bericht
  • Caro Verbeek bij Spijkers met Koppen, OVT en Talkshow M

    29 november 2021

    Op vrijdag 26 november is Een kleine cultuurgeschiedenis van de (grote) neus  van Caro Verbeek verschenen. In haar boek neemt Verbeek de lezer mee op een reis langs opvallende neuzen in de westerse k...

    Lees het hele bericht
  • Stem op: ‘De tuinen van Buitenzorg’ van Jan Brokken; door Humberto genomineerd voor Beste Non Fictie-boek 2021

    27 november 2021

    Wordt De tuinen van Buitenzorg van Jan Brokken het Humberto beste non-fictieboek van het jaar 2021? Het afgelopen jaar is er elke maand door boekenredacteur Emma Louise Diest het beste boek van di...

    Lees het hele bericht

Leestips ontvangen?

Altijd op de hoogte van het laatste nieuws over boeken, schrijvers en activiteiten? Meld je dan hier aan voor onze maandelijke nieuwsbrief.

Schrijf je in

Agenda