De novelle 'Rechts en links' van Joseph Roth is, zoals veel van zijn werk, doordrenkt van de donkere schaduw die boven Europa hing in de jaren tussen de twee wereldoorlogen. Door de lens van kleine, persoonlijke verhalen worden de grote veranderingen op het wereldtoneel belicht.
Het oeuvre van journalist en romancier Joseph Roth (1894-1939) leest als een treurdicht voor de kosmopolitische, tolerante, gedoemde cultuur van Centraal-Europa, die zijn hoogtijdagen beleefde vlak voor de Eerste Wereldoorlog. Roth werd geboren uit Joodse ouders in Galicië, aan de oostelijke kant van het Habsburgse keizerrijk. Hij diende tijdens de Eerste Wereldoorlog in het keizerlijke leger. Na de oorlog keerde hij terug naar Wenen. In 1920 vestigde hij zich als journalist in Berlijn, om Duitsland in januari 1933 voorgoed te verlaten. Vervolgens woonde en werkte hij afwisselend in Oostende, Amsterdam en Parijs, waar hij onder armoedige omstandigheden overleed.
‘Joseph Roth raakt altijd meteen aan de kern van een menselijk wezen. (…) Zijn karakterbeschrijvingen, zijn beschrijvingen van situaties en mensen zijn onovertroffen. Maar altijd met een soort eenvoud geschreven dat je denkt: hoe doet hij het?’ – Tommy Wieringa
