Wenen, ergens in de negentiende eeuw. De sjah van Perzië bezoekt de stad en laat zijn oog vallen op een mooie gravin, en wenst haar te bezitten voor één nacht. Een eis die niet haalbaar is voor de hofhouding, dus men verzint een list. De jonge Mizzi Schinagl, een meisje van plezier en de minnares van baron Taittinger, toont een gelijkenis met de gravin en zal in haar plaats een nacht doorbrengen met de sjah van Perzië.
De sjah laat haar rijkelijk belonen, maar dat geschenk staat aan het begin van een reeks dramatische gebeurtenissen die Mizzi en haar minnaar baron Taittinger in zijn stroom meesleuren.
In prachtige taal en beelden beschrijft Joseph Roth nog eenmaal zijn geliefde oude Habsburgse monarchie en schetst met een mengeling van intellectuele scepsis, ironie en kinderlijke goedgelovigheid haar onstuitbare ondergang. Dit postuum gepubliceerde verhaal was het laatste dat hij schreef voor zijn dood.
Het oeuvre van journalist en romancier Joseph Roth (1894-1939) leest als een treurdicht voor de kosmopolitische, tolerante, gedoemde cultuur van Centraal-Europa, die zijn hoogtijdagen beleefde vlak voor de Eerste Wereldoorlog. Roth werd geboren uit Joodse ouders in Galicië, aan de oostelijke kant van het Habsburgse keizerrijk. Hij diende tijdens de Eerste Wereldoorlog in het keizerlijke leger. Na de oorlog keerde hij terug naar Wenen. In 1920 vestigde hij zich als journalist in Berlijn, om Duitsland in januari 1933 voorgoed te verlaten. Vervolgens woonde en werkte hij afwisselend in Oostende, Amsterdam en Parijs, waar hij onder armoedige omstandigheden overleed.
‘Joseph Roth raakt altijd meteen aan de kern van een menselijk wezen. (…) Zijn karakterbeschrijvingen, zijn beschrijvingen van situaties en mensen zijn onovertroffen. Maar altijd met een soort eenvoud geschreven dat je denkt: hoe doet hij het?’ – Tommy Wieringa
